Εικόνες από το χιονισμένο Καλλίδρομο, 5.2.2011

Πού βρήκα την όρεξη για μια βραδυνή σύγκρουση με το χιονισμένο Καλλίδρομο... Έπρεπε να βρω τρόπο να εκτονώσω τις ανησυχίες μου και την πλήρωσε η ησυχία του χιονισμένου βουνού. Μιάμιση ώρα, μισό μέτρο χιόνι στο Μονοπάτι από το Σκαμνό προς το Καταφύγιο. Σ' αυτό πηγαίνω πια με κλειστά μάτια, το κάνω τακτικά για προπόνηση...
Μερικές φωτο από την ομορφιά του χιονιού...

Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Κατατέθηκε το ψηφοδέλτιο της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Λαμίας

Κατατέθηκε σήμερα στο Πρωτοδικείο το ψηφοδέλτιο της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΛΑΜΙΑΣ. Πενήντα έξι (56) συμπολίτες μας, 23 γυναίκες (41%) και 33 άνδρες, με επικεφαλής υποψήφιο Δήμαρχο τον ορθοπαιδικό γιατρό Παναγιώτη Στασινό, θα δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους να ενημερώσουν τους δημότες του “Καλλικρατικού” Δήμου Λαμιέων για τις θέσεις και τους σκοπούς της Πρωτοβουλίας και να διεκδικήσουν την ψήφο τους στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου.

Κεντρικός μας στόχος να συμβάλουμε στην ανατροπή της καθοδικής πορείας του Δήμου αλλά και:
- η ασφαλής και η αξιοπρεπής διαβίωση των δημοτών και η εύρυθμη λειτουργία της πόλης με την αυστηρή εφαρμογή των νόμων του κράτους και των αποφάσεων του Δήμου. Η αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινότητας μέσα σε ένα αξιοπρεπές, καθαρό, και με αυστηρά καθορισμένα πλαίσια, περιβάλλον, στην πόλη και στα χωριά (Κανονισμός Διαχείρισης Ελεύθερων Χώρων, αντιμετώπιση της Ηχορύπανσης κλπ).
- η νομιμότητα (και όχι η νομιμοφάνεια) στη λειτουργία όλων των θεσμικών διαδικασιών, στη λήψη και την υλοποίηση των αποφάσεων
-  η δημοκρατία και η συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις που αφορούν στον σχεδιασμό, τον προγραμματισμό και την υλοποίηση των έργων, αλλά και η εθελοντική δράση   
- Η αξιοποίηση του διαδικτύου τόσο στην ανάδειξη προβλημάτων και την καταγγελία αυθαιρεσιών κατά του δημόσιου συμφέροντος, όσο και στη λήψη τοπικής σημασίας αποφάσεων ή την έκφραση της γνώμης των δημοτών.
-  η διαφάνεια στη λειτουργία και ο έλεγχος στη διαχείριση των οικονομικών του Δήμου και των οικονομικών των έργων
-  η αμοιβαία σχέση εμπιστοσύνης και σεβασμού μεταξύ Δήμου και Δημότη.

Στόχος μας επίσης είναι να συμβάλουμε στην προστασία της τοπικής οικονομίας και των τοπικών προϊόντων, την πράσινη στροφή στην οικονομία και τη δημιουργία νέων μορφών οικονομίας στηρίζοντας έτσι τις τοπικές κοινωνίες, στην  ανάδειξη της Λαμίας ως πόλη και περιοχή - τουριστικός προορισμός, η πάταξη του παραεμπορίου και του παράνομου εμπορίου, η βελτίωση των υποδομών της ΒΙΠΕ και η δημιουργία προϋποθέσεων για νέες βιώσιμες επενδύσεις

Στόχος μας τέλος είναι η προστασία του περιβάλλοντος και του φυσικού πλούτου (ελεύθεροι χώροι, δάση, υδάτινοι πόροι, αντιμετώπιση της ρύπανσης), γιατί η  βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας είναι πλούτος για όλους μας και τον καθένα χωριστά.
Καλούμαστε σήμερα να γίνουμε ενεργοί πολίτες, να συνδιαμορφώσουμε προτάσεις για τα χρονίζοντα προβλήματα και να συμμετάσχουμε στις αποφάσεις, που αφορούν στην ποιότητα της ζωής μας και της ζωής των παιδιών μας.

Η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Λαμίας, Κίνηση Ανεξάρτητη και Αδέσμευτη, δε διεκδίκησε και δεν διεκδικεί το χρίσμα και την υποστήριξη κανενός κόμματος. Διεκδικεί μόνο την εμπιστοσύνη και τη στήριξη της κοινωνίας για ένα ελπιδοφόρο μέλλον του Δήμου μας.

Ακολουθούν τα ονόματα των υποψηφίων για το κεντρικό ψηφοδέλτιο του Δήμου

Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Λαμίας

Στασινός Παναγιώτης του Σταμάτη
υποψήφιος Δήμαρχος

1.  Αναγνωστόπουλος Γεώργιος του Ευθυμίου, παιδίατρος
2.  Βογιατζή Αντωνία του Ιωάννη, εκπαιδευτικός
3.  Γιάννακας Γεώργιος του Τιμολέοντα, καθηγητής φυσικός
4.  Γκαλιούρη Αικατερίνη του Σωτηρίου, νοσηλεύτρια
5.  Γκέκκας Γεώργιος του Βασιλείου, καθηγητής φυσικής αγωγής
6.  Γρίβα Ευφροσύνη του Κωνσταντίνου, καθηγήτρια φιλόλογος
7.  Δημόπουλος Δημήτριος του Γεωργίου, Δικηγόρος
8.  Ελευθεράκη Κυριακή του Νικολάου, εκπαιδευτικός
9.  Ζακυνθινός Γεώργιος του Ιωάννη, Αν Καθηγητής Τμ Τεχνολ Τροφίμων ΤΕΙ Καλαμάτας
10. Κάβουρα Βικτώρια – Μαρία του Παναγιώτη, Μάρκετιγκ - Διοίκηση Επιχειρήσεων
11. Καγκαρά Αγγελική του Ηλία, ιδιωτικός υπάλληλος
12. Καλλιώρας Γεώργιος του Παναγιώτη, συνταξιούχος στρατιωτικός
13. Καλοδήμος Δημήτριος του Ιωάννη, καθηγητής φυσικός
14. Καραγκούνη Βασιλική του Γεωργίου, κομμώτρια
15. Κιαμούρης Βασίλειος του Νικολάου, πτυχ Πολιτικών Επιστημών, ασφαλιστής
16. Κικής Θεόδωρος του Σωτηρίου, έμπορος
17. Κολοβού Ξανθή του Θωμά, καθηγήτρια μαθηματικός
18. Κοντογιάννης Δημήτριος του Κωνσταντίνου, καθηγητής μουσικής
19. Κουβέλης Κωνσταντίνος του Παναγιώτη, υπάλληλος ΟΤΕ
20. Κούτσικος Ιωάννης του Δημητρίου, ιδιωτικός υπάλληλος
21. Κύρκου Δέσποινα του Ευαγγέλου, ιδιωτική υπάλληλος
22. Κωστόπουλος Λεωνίδας-Μιχαήλ του Αθανασίου, λογιστής
23. Λαϊνά Αριστέα του Αθανασίου, οδοντίατρος
24. Μανίκας Νεοκλής του Νικολάου, τεχνολόγος μηχανικός
25. Μέντζος Μενέλαος του Νικολάου, οδηγός
26. Μητσογιάννης Αριστείδης του Ευαγγέλου, μηχανολόγος μηχανικός
27. Μίχας Σταύρος του Γεωργίου, συγγραφέας
28. Μπακαλέξης Θεόδωρος του Βασιλείου, πτυχιούχος Διοίκησης Επιχειρήσεων
29. Ξαρχάς Αθανάσιος του Δημητρίου, έμπορος
30. Παπαλελούδης Δημήτριος του Κων/νου, Τεχνολόγος Περιβάλλοντος & Οικολογίας
31. Παπαλέξη Ιουλιέττα του Φιλοποίμενα
32. Σουλόπουλος Ηρωδίων του Στυλιανού, Τεχνικός Δικτύων Τηλεπικοινωνιών
33. Σπανός Ευστάθιος του Γεωργίου, ιδιωτικός υπάλληλος
34. Σταμέλλος Στέφανος του Ελευθερίου, συνταξιούχος ΟΤΕ
35. Στασινού Σοφία – Ιωάννα του Σταματίου, καθηγήτρια φυσικής αγωγής
36. Τερτίγκας Φώτιος του Δημητρίου, επιχειρηματίας
37. Τσιαντή – Κουτσούμπα Κωνσταντίνα του Γεωργίου, ιδιωτικός υπάλληλος
38. Τσίγκας Παναγιώτης του Γεωργίου, ιδιωτικός υπάλληλος
39. Φαϊτάς Αντώνιος του Δημητρίου, δικαστικός επιμελητής
40. Φυσέκη – Μπαζάνη Κωνσταντίνα(Ντίνα) του Αλεξάνδρου, έμπορος
41. Χαλεπλής Σταύρος του Ζαχαρία, ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων

Η επιτροπή τύπου

Πληροφορίες: Κουτσούμπας Αντώνης Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Απαράδεκτη η κατάσταση στη Λίμνη Καλλιδρόμου

Αγαπητοί φίλοι,
Η κατάσταση με την Λίμνη του Καλλιδρόμου δεν μπορεί να συνεχιστεί. Δείτε τις φωτογραφίες. Ίσως δεν είναι και οι πλέον αντιπροσωπευτικές. Εννοείται ότι η εικόνα από κοντά είναι ακόμα χειρότερη. Δεν μπορεί το πιο όμορφο μέρος του βουνού να είναι "κρανίου τόπος" επειδή κάποιοι ανεγκέφαλοι δεν ξέρουν τί σημαίνει σεβασμός. Πρέπει με κάθε τρόπο και σε όλους τους τόνους να διατυπωθεί ότι το βουνό ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΝΗΚΕΙ. Το βουνό δεν ανήκει σε πέντε - δέκα τζιπάδες που εκτονώνουν τη μαγκιά τους μ' αυτό τον τρόπο.

Το θέμα έχει πολλές διαστάσεις. Είναι πολιτισμός, είναι σεβασμός στη φύση, στα όντα της φύσης και στο περιβάλλον, είναι αισθητική, είναι σεβασμός στους νόμους του κράτους και καταπάτηση των δικαιωμάτων των άλλων να απολαμβάνουν στοιχειωδώς τη φύση.

Νομίζω ότι στο Καλλίδρομο γενικά υπάρχει ασυδοσία. Ασυδοσία από τους κυνηγούς (θα μπορούσατε να δείτε τους σωρούς με τους κάλυκες και τα σκουπίδια τους σε καρτέρια) και ασυδοσία από τους τζιπάδες, που εκτός από την μανία να καταστρέφουν τις λίμνες με τον τρόπο που βλέπετε, έχουν "σκίσει" το βουνό με δρόμους μέσα στα λιβάδεια και στο πουθενά, το καμμένο βόσκεται χωρίς καμιά απολύτως φροντίδα από δασικούς και επιστήμονες κλπ κλπ.

Αυτή η αντίληψη ότι στο Καλλίδρομο συναντιούνται οι διάφορες "λέσχες" των τζιπ, είναι πια βασανιστική. Δεν ξέρω αν και πόσο αυτό το θεωρούμε "τουριστικό προιόν". Αν ναι, πρέπει να σκεφθούμε ότι θα χάσουμε πολλούς άλλους που έρχονται με άλλες προυποθέσεις στο βουνό. Το Καταφύγιο παραμένει κλειστό όχι μόνο γιατί κάποια "Ομοσπονδία" δεν ενδιαφέρεται να το ανοίξει, αλλά γιατί δεν υπάρχει και η αντίστοιχη πίεση για τούτο. Κυρίως στην περιοχή πια κινούνται μόνο κυνηγοί και ελάχιστοι φυσιολάτρες και ορειβάτες. Μπείτε να δείτε στα προγράμματα των Ορειβατικών Συλλόγων ποιοί έχουν "ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΟ" από Ελευθεροχώρι ή από Παλαιοχώρι ή Σκαμνό. Αν βάζουν Καλλίδρομο, βάζουν "από Δαμάστα" και "Μονοπάτι του Εφιάλτη".

Λέγαμε πριν τρία χρόνια να γίνει μια Ημερίδα ή Συνέδριο ως παρακαλλιδρόμιοι Δήμοι για να συζητήσουμε τους όρους διαχείρισης και προστασίας του βουνού και της ανάπτυξης των χωριών. Τί μπορεί να γίνει και πώς προκειμένου να υπάρξει σωστή ανθρώπινη παρουσία σε ένα πραγματικό πλούσιο οικοσύστημα με βάση τις διεθνείς και τις ελληνικές εμπειρίες. Αντί γι' αυτό έχουμε αυτές τις εικόνες της ασυδοσίας και τίποτα άλλο.
Έτσι θα πάμε μπροστά;;
Θα ήμουν ευχαριστημένος αν υπήρχε αντίλογος σ' αυτά που λέω και αν κάποιοι θεωρούν ότι μπορούμε να βοηθήσουμε, είμαστε στη διάθεσή τους

Στέφανος Σταμέλλος
Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

΄Επιστολή αγανακτισμένου συμπολίτη μας για το κυνήγι στο Καλλίδρομο

Καλησπέρα,
θα ήθελα να ανφερθώ στο ανεξέλεγκτο κυνήγι αγριόχοιρων που γίνεται κάθε Σαββατοκύριακο στο Καλλίδρομο. Φαντάζομαι ότι συμβαίνει και και στα υπόλοιπα βουνά της περιφέρειάς μας, αλλά στο Καλλίδρομο έχω τη δυστυχία να το ζώ κάθε βδομάδα.

Επισκέπτομαι το βουνό για πεζοπορία, φωτογράφηση και συλλογή μανιταριών πολύ συχνά και το θέαμα δεκάδων κυνηγών σε κάθε στροφή του δρόμου προς τη λίμνη είναι πραγματικά εφιαλτικό. Οι πυροβολισμοί πέφτουν ασταμάτητα από κάθε πλευρά, από νωρίς το πρωί μέχρι το μεσημέρι με αποτέλεσμα τα ζώα να είναι συνεχώς σε κατάσταση πανικού.

Έχω δεί δύο φορές μικρά αγριογούρουνα να τρέχουν αλαφιασμένα από το ανεξέλεγκτο κυνήγι (τη μία φορά μάλιστα πέρασαν επικίνδυνα δίπλα μου), έχω συναντήσει ζαρκάδι στις παρυφές του Ελευθεροχωρίου (προφανώς εξωθημένο εκεί από κυνηγούς και σκυλιά που ακούγονταν στο δάσος) και νιώθω τη βουβαμάρα και τον φόβο του δάσους και των κατοίκων του για τους "λεβέντες πιστολέρο" των χωριών μας.

Αναρωτιέμαι ώς πότε θα συνεχίσει να υπάρχει ζωή σε αυτό το βουνό με αυτούς τους εξαντλητικούς ρυθμούς που κυνηγιέται...

Επίσης αναρωτιέμαι γιατί δεν υπάρχει ένας στοιχειώδης αυτοέλεγχος από τον κυνηγετικό σύλλογο Λαμίας...

Πρίν τρείς εβδομάδες, κυνηγοί (λαθροκυνηγοί μάλλον) τους οποίους γνωρίζω εξ όψεως, έμαθα ότι σκότωσαν λύκο στο Καλλίδρομο. Γνωρίζω επίσης ότι σκοτώνουν αδιακρίτως μωρά αγριογούρουνα και ζαρκάδια. Αρκεί να τα συναντήσουν...

Δεν ξέρω τι μπορούμε να κάνουμε για να περιφρουρήσουμε τη ζωή στα βουνά μας. Αν έχετε κάποια ιδέα, παρακαλώ μοιραστείτε την μαζί μου.

Φιλικά
Αλεξίου Αντώνης
ΛΑΜΙΑ Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΟ 29-30 Μαίου ποδηλασία - πεζοπορία

Γράφει ο Αποστόλης Στεργίου

Μάϊος. Ο καλύτερος μήνας του έτους για του περισσότερους ορειβάτες-φυσιολάτρες. Υπάρχει όμως ένας βασικός προβληματισμός : Τι να πρωτοκάνεις σε 4 ή 5 Σαββατοκύριακα;;; Πεζοπορία; Ποδηλασία; Κατασκήνωση σε λιβάδια;

Την απάντηση σε τούτο τον προβληματισμό ήρθε να δώσει ο αεικίνητος Κωστής Πετρόπουλος από τον Αγ. Κωνσταντίνο με την ομάδα του ΑΠΟΝΤΕΣ. Την ομαδική εξόρμηση στο ομαλό πλην όμως πανέμορφο Καλλίδρομο από κάθε του γωνιά και με κάθε τρόπο!!! Και έτσι η ομάδα που απαρτιζόταν από περίπου 20 άτομα ξεκίνησε με τελικό ραντεβού το λιβάδι με το ένδοξο όνομα ‘’Στέκι του Μπράλου’’ κάπου στα 1000μ. υψόμετρο, το απόγευμα του Σαββάτου 30/05/09.
Η πενταμελής τελικά ομάδα των ποδηλατών, που απαρτιζόταν από τρεις Νίκους, έναν Κώστα και έναν Αποστόλη, έτσι για ξεκάρφωμα, ξεκίνησε περίπου στις τρεις και μισή το μεσημέρι από το Μοναστήρι Αγ. Τριάδας, περίπου 2 χλμ πριν το χωριό Μενδενίτσα. Κινούμαστε πάντα σε χωματόδρομο με δυτικό προσανατολισμό και μετά τα πρώτα 500μ αρχίζει η πρώτη κόντρα. Ο δρόμος είναι σε καλή κατάσταση και ο καιρός ευνοϊκός, στο μεγαλύτερο διάστημα συννεφιά και δροσερό αεράκι στα ψηλά. Περνάμε διαδοχικά από δυο πηγές-ποτίστρες που μας ξεδιψούν από την έντονη προσπάθεια να βγει “εις πέρας” και η τελευταία ανηφόρα, και φτάνουμε μετά από 1.30 ώρα και περίπου 9 χλμ ποδηλασίας, στην πρώτη εποχιακή λιμνούλα του Καλλίδρομου, στην περιοχή Παλιοσουβάλα και σε υψόμετρο 1050μ. Μια μεγάλη στάση εδώ, ακριβώς στην διασταύρωση του μονοπατιού για την ψηλότερη κορφή του βουνού, την Γκιόζα στα 1399μ., μία ώρα δρόμο από εκεί.

Τα υπόλοιπα έξι χλμ της πορείας μας κινούνται σε μεγάλες ευθείες, μικρές και ελάχιστες ανηφόρες και έντονες κατηφόρες που όπως πάντα ανεβάζουν την αδρεναλίνη στα ύψη, ειδικά όταν πρόκειται για ταχύτητες 40 χλμ σε μισοκατεστραμμένους χωματόδρομους. Λίγο μετά την πρώτη λίμνη, γεμίζουμε τα παγούρια μας με παγωμένο νερό σε μία ακόμη από τις πολλές ποτίστρες του βουνού, και με μια έντονη κατηφόρα μέσα σε ελατόδασος πλέον, φτάνουμε στην κύρια λίμνη του Καλλίδρομου, στην περιοχή της Νεβρόπολης και πολύ κοντά στο καταφύγιο. Η δεύτερη λίμνη κρατούσε ακόμα λίγο νερό στο κέντρο της ενώ περικλείεται από εκατοντάδες πολύχρωμα μελίσσια, άλλο ένα χαρακτηριστικό όλης της περιοχής. Λίγα μέτρα ευθείας πορείας ακόμα και φτάνοντας σε διασταύρωση, αγνοούμε τον δεξιό κλάδο που οδηγεί στο Ελευθεροχώρι και κατευθυνόμαστε αριστερά προς το "Στέκι του Μπράλου" που είναι και ο τελικός μας προορισμός.
Την Κυριακή το πρωί μετά από ένα απολαυστικό πρωινό, και αφού αποχώρησαν οι δύο από τους τρεις Νίκους και προστέθηκε ο Κωστής και ο Αδάμ, πραγματοποιήσαμε την εντυπωσιακή κατάβαση εν μέσω ομίχλης, προς το Ελευθεροχώρι αρχικά και την Μονή Δαμάστας αργότερα, διανύοντας τα 9 χλμ σε λιγότερο από μισή ώρα!!Το Καλλίδρομο είναι ένα βουνό που σίγουρα προσφέρεται για ποδήλατο και ήπιας μορφής πεζοπορίας. Δυστυχώς όμως το μεγάλο δίκτυο χωματόδρομων και η ίδια του η ομαλότητα, φέρνει στο βουνό και κάθε ένα από τα γνωστά πλέον "ζώα" που ως γνωστών καταπατούν την αγαπημένη μας φύση, αφήνοντας πίσω κάθε λογής σημάδια, όπως σκουπίδια και ροδιές από τα τζιπ τους στον πυθμένα κάθε εποχιακής λιμνούλας που με το ζόρι προσπαθεί να κρατηθεί μέχρι τα τέλη κάθε Άνοιξης.

Γράφει ο Νίκος Μονέζης:

Το ραντεβού δόθηκε για το Σάββατο το απόγευμα. Τρελή συνάντηση των ΑΛΛΟΥ ΓΙΑΛΛΟΥ και των ΑΠΟΝΤΩΝ στην καρδιά του Καλίδρομου. Ήμουν στο χωριό μου (Αθ. Διάκος) από την προηγουμένη το βράδυ, όπου θα έκανα και έναν γρήγορο Κόρακα μαζί με τον αδερφό μου. Επιστροφή στο σπίτι της γιαγιάς για λίγη ξεκούραση και πάλι στο αυτοκίνητο για το Καλλίδρομο.

Στην Παύλιανη θα πέσω πάνω στον Παύλο Ευαγγελίδη (τον Θείο Παύλο, όπως τον λέει και ο Κώστας ο Μιναχείλης), που πήγαινε για Πυραμίδα Γκιώνας, και θα κατηφορίσω για Μπράλο με τελικό προορισμό το Ελευθεροχώρι. Από κει θα φορτωθώ τα απαραίτητα για την κατασκήνωση του Καλλίδρομου. Ο δρόμος οικείος, τον είχα επισκεφτεί δις για το Ραλι Ακρόπολις, όταν αυτό διέσχιζε τις Λίμνες του Καλλίδρομου και μάζευε άπειρους θεατές, όπου σαν γνήσιοι Έλληνες άφηναν τα σκουπίδια τους, μετά το πέρασμα των «θηρίων».

Μετά από 45 λεπτά πορείας, είμαι το Στέκι του Μπράλου. Ένα καταπράσινο μέρος, στην καρδιά του Καλλίδρομου με ποτίστρα, παγκάκια, και άπειρο χώρο για να φιλοξενήσει όλους τους επισκέπτες (ποδηλάτες, ορειβάτες, τουρίστες, αλλά και αγελάδες) το ίδιο βράδυ.

Ο Κωστής είχε κάνει πολύ καλό προγραμματισμό, είχε φροντίσει για την μεταφορά όλων των πραγμάτων, κατασκηνωτικού υλικού, και το πιο σημαντικό του catering. Περιττό να πούμε για το τι φάγαμε εκείνο το βράδυ. Ρωτήστε τον Αποστόλη. Καλή φωτιά, για τα διαφόρων ειδών κρέατα, σαλάτες, κρασιά, μπύρες και το πιο σημαντικό καλή παρέα. Τα καλύτερα ήρθαν μετά. Επιασε δουλειά το κλαρίνο του Κώστα, το τουμπερλέκι – ντέφι του Μανώλη με δημοτικά τραγούδια. Τι το καλύτερο στη καρδιά της Ρούμελης.

Το γλέντι θα τραβήξει μέχρι τις 02:30 με αποτέλεσμα οι πρώτες ακτίνες του ήλιου να μην είναι αρκετές για το έγκαιρο ξύπνημα μας. Στη συνέχεια, καλό πρωινό, συννενοήσεις για το χωρισμό της ομάδας, σε ποδηλάτες και πεζοπόρους και ραντεβού στη Μονή Δαμάστας.

Το μονοπάτι παίρνει τον δασικό δρόμο και ανεβαίνει σχετικά γλυκά, σε πυκνό δάσος βελανιδιάς για να μπει μέσα στο ελατόδασος του Καλλίδρομου. Στη παρέα μας και η Κατερίνα που δεν μπόρεσε να παρευβρεθεί στη διαδρομή της Γκιώνας. εγκυμονούσα, στον 4ο μήνα, έπρεπε να πάει με το ρυθμό της, για αυτό και προσπαθούσαμε να ελέγξουμε και εμείς το δικό μας. Βγαίνουμε στο πρώτο πλάτωμα, ένα φυσικό μπαλκόνι του Σπερχειού και του Μαλιακού. Συνέχεια του μονοπατιού, περνάμε από ρέμα με χαρακτηριστικό σκούρο πέτρωμα με χαρακτηριστική διασταύρωση για το καταφύγιο του Καλλίδρομου, και προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε με τους ποδηλάτες και τους άλλους πεζοπόρους, που είχαν επιλέξει διαφορετική διαδρομή. Επεισοδιακή η συνάντηση αφού η άλλη ομάδα προσπέρασε την είσοδο του μονοπατιού και καταηφόρισε για λίγες στροφές. Τέλος καλό όλα καλά.

Ανεβαίνουμε, κόβοντας τον δασικό δρόμο βγαίνοντας στην Παναγιά των Θερμοπυλών. Νέα ποτίστρα - πηγή και ευκαιρία για ξεκούραση. Σιγά – σιγά το ελατόδασος δίνει τη θέση του σε πιο χαμηλή βλάστηση, ένδειξη ότι κατηφορίζουμε στον τελικό προορισμό. Η ζέστη γίνεται έντονη, το τελευταίο κομμάτι της διαδρομής κουραστικό, φτάνοντας στον ελαιώνα του χωριού. Έξοδος στις Θερμοπύλες, ξεκούραση στην πλατεία, απαραίτητες συννενοήσεις για την συλλογή των αυτοκινήτων, επιστροφή στη Μονή Δαμάστας, μπάνιο στα «καλλυντικά» λουτρά των Καμένων Βούρλων και φαγητό δίπλα στη θάλασσα στον Αγ. Κωνσταντίνο σε γραφική ταβερνούλα. Η βλάβη στο αυτοκίνητο του Κωστή δεν είναι ικανή να χαλάσει τη διάθεση της παρέας και πόσο του ίδιου.

Αρχίζει σιγά-σιγά η μελαγχολία της επιστροφής. Αποχαιρετισμοί και υποσχέσεις για επόμενες συνευρεύσεις.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Κωστή για την όλη οργάνωση και σε όλους τους συμμετέχοντες. Ειδική μνεία και στην Κατερίνα που μας τίμησε παρ'ότι εγκυμονούσα

Επειδή μάλλον δεν το ανέφερα, το μονοπάτι που κάναμε ήταν το Μονοπάτι του Εφιάλτη, ή η Ανοπαία Ατραπός, ο δρόμος που επέτρεψε στους Πέρσες να βρεθούν στα νώτα των Ελλήνων στη μάχη των Θρμοπυλών το 480 π.χ. Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Τετρακίνητα “πανηγύρια” στη Λίμνη Καλλιδρόμου

Η αγανάκτηση είναι το λιγότερο που μπορεί να εκφράσει κανείς στην εικόνα που αντικρίσαμε σήμερα στη Λίμνη του Καλλιδρόμου. Εικόνα οργωμένου τοπίου, με τα τζίπ να κάνουν σούζες μέσα στη λίμνη, στις όχθες της και στην γύρω περιοχή.

Η Λίμνη είναι σε υψόμετρο χιλίων μέτρων περίπου σε ένα εξαιρετικά όμορφο τοπίο ανάμεσα στο πλούσιο δάσος ελάτης και βελανιδιάς. Παρά το μικρό της μέγεθος, έχει μακρά ιστορία και είναι ένας σπουδαίος από οικολογική και φυσική ομορφιά υδροβιότοπος που χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο από όλη την Ελλάδα. Αποτελεί στοιχείο σπάνιας αξίας για την ευρύτερη περιοχή, που δυστυχώς κινδυνεύει να εξαφανιστεί.

Όπως είναι γνωστό τα οικοσυστήματα εμπεριέχουν κοινωνίες εμβίων όντων και φυτών, που ζουν σε αρμονία, όχι μόνο μεταξύ τους αλλά και με το έδαφος, το νερό και τον αέρα. Είναι υποχρέωσή μας να τα προστατεύουμε για να αναπτύσσονται και να κρατούνται στη ζωή. Σε ό,τι αφορά τη Λίμνη, η φροντίδα όλων μας πρέπει να στοχεύει στη διατήρηση της οικολογικής της ισορροπίας με παράλληλη ανάπτυξη δραστηριοτήτων, που να εναρμονίζονται με το φυσικό περιβάλλον και να υιοθετούν την αρχή της βιωσιμότητας.

Δραστηριότητες όπως αυτές που διαφημίζουν και κάνουν οι λεγόμενοι «λάτρεις της εκτός δρόμου οδήγησης», με τα τετρακίνητα «πανηγύρια» στη Λίμνη Καλλιδρόμου, είναι απαράδεκτες!! Και κανείς δεν αντιδρά!! Κι αυτό το λέμε τουρισμό! Έρχονται οι οδηγοί με τα 4Χ4 και οργώνουν κυριολεκτικά το όμορφο τοπίο και το μοναδικού κάλλους δάσος και οργώνουν κυριολεκτικά τη Λίμνη, τα πλούσια βοσκοτόπια με την απίστευτη ποικιλία λουλουδιών, βοτάνων και αρωματικών φυτών, γεμίζουν την περιοχή με σκουπίδια και πλαστικές ταινίες κι αυτό το λέμε τουρισμό. Έ όχι!!

Η ανάγκη για τη λήψη μέτρων είναι άμεση. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό. Να απαγορευτούν αυτές οι δραστηριότητες στο βουνό. Να μπουν ταμπέλες που να ορίζουν τη συμπεριφορά των επισκεπτών. Να τοποθετηθούν μπάρες και να απαγορευτεί η διέλευση αυτοκινήτων εκτός των κεντρικών αρτηριών του βουνού, εκτός των δρόμων που έχουν οριστεί ως τέτοιοι στους χάρτες και που τους έχει χαράξει η δασική υπηρεσία.

Περιμένουμε την άμεση αντίδραση του Δήμου της Αμφίκλειας, του Δασαρχείου και των άλλων αρμοδίων υπηρεσιών αλλά και των Συλλόγων και των Τοπικών Συμβουλίων του Παλαιοχωρίου, του Μπράλου και του Ελευθεροχωρίου.

Λαμία, 8.3.2009

Στέφανος Σταμέλλος
Μέλος των Οικολόγων Πράσινων Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

ΛΟΥΤΡΑ ΘΕΡΜΟΠΥΛΩΝ ΠΡΟΣ ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΟ 11.1.2009

Χρειάζεται πότε πότε καμιά μοναχική πορεία. Η επιλογή για το Καλλίδρομο έγινε για να υπάρχει η δυνατότητα γρήγορης επιστροφής και για να ολοκληρωθεί μια διαδρομή, που την έχουμε αφήσει στη μέση δύο φορές ως τώρα. Και αυτή τη φορά δυστυχώς έμεινε στη μέση. Είχα την ελπίδα ότι θα συναντήσω ή θα έριχνε χιόνι. Να το χαρώ λίγο. Αλλά δεν…. Γενικά δεν ήταν η καλύτερη μέρα για βουνό… Καιρός με ψιλόβρεχο, μούχλα και λάσπη, σύννεφα και ομίχλη ψηλότερα, με όχι και τόσο καλή ορατότητα.

Το μονοπάτι ξεκινάει από τα Λουτρά Θερμοπυλών. Δεν είναι σημαδεμένο. Ακολουθεί τον μαύρο πλαστικό σωλήνα του υδραγωγείου. Στην αρχή είναι χωματόδρομος, μετά γίνεται μονοπάτι μέσα στην πυκνή βλάστηση, έτοιμο να κλείσει, πλησιάζει στο ρέμα και το φαράγγι, ακολουθεί δύσκολη ανηφόρα μέσα σε κοτρώνες και βράχια στο πλάι του φαραγγιού και ξαναμπαίνει στο δάσος μέχρι να φθάσει στον δασικό δρόμο. Ο δασικός δρόμος έρχεται από ψηλά και εξυπηρετεί κατά κύριο λόγο τώρα τους κυνηγούς και τους λαθροϋλοτόμους.

Η βλάστηση είναι πλούσια, κυρίως με αειθαλή: Πικροδάφνες, κουμαριές, σχίνα, πουρνάρια, φιλίκια, αριές, ορισμένα πεύκα γύρω από τα θερμά, τα έλατα ψηλότερα, αναρριχόμενα αγράμπελη και κισσό, και πολλοί θάμνοι: κουνούκλες και ασφάκες, θυμάρια, άγρια χόρτα και όλων των ειδών τα βότανα: ρίγανη, άγριες μέντες, φουσκλούνια, φασκομηλιές, τσουκνίδες κά. Ψηλότερα βελανιδιές με το ιδιαίτερο χρώμα τους αυτή την εποχή, το καφέ. Μαζί με τα πλατάνια στις ρεματιές, είναι το μόνα σχεδόν φυλλοβόλα της περιοχής.Ανεβαίνοντας άκουσα τις πρώτες τουφεκιές, που βούιξαν τα ρέματα. Αναγκάστηκα να βγάλω τη σφυρίχτρα για να μη γίνω… αγριογούρουνο. Οι φωνές και τα χουχουτά που ακολούθησαν, μαζί με τις απανωτές τουφεκιές θύμιζαν “απάτσι”. Στην αρχή νόμισα ότι το σκότωσαν το αγριογούρουνο και πανηγυρίζουν. Μετά κατάλαβα ότι όλα αυτά ήταν στην τακτική για να “σηκώσουν” τα γουρούνια, που πιθανόν να κάνανε “λούφα”…Ο γνωστός άγριος πόλεμος των κυνηγών με τη φύση.

Βγαίνοντας στο δασικό δρόμο συνάντησα τον πρώτο πολεμιστή – κυνηγό, ο οποίος μου είπε ότι έχει πολλά καρτέρια στο δρόμο και άρα είναι επικίνδυνο να συνεχίσω. Συνέχισα λίγο προσεκτικά με τη σφυρίχτρα και με πολύ άγχος. Με τραβούσε η θέα του χιονιού ψηλά, αλλά και το όμορφο δάσος της βελανιδιάς με τα λίγα σκούρα καφέ φύλλα και η όμορφη θέα προς τον κάμπο και τον Μαλιακό, οι εκβολές του Σπερχειού, το Λιβάρι, οι δαντελωτές ακτές.Τα όμορφα δέντρα, όμορφα κόβονται…παράνομη υλοτομία;;

Βγήκα πάνω από το βράχο, ακριβώς πάνω από τις θερμές πηγές. Η θέα, λες και είσαι σε αεροπλάνο. Κάτω τα “έργα”. Ο ΠΑΘΕ, ο Ε65 και τα έργα του ΟΣΕ, που άλλαξαν την εικόνα της περιοχής και την ανακάτεψαν κυριολεκτικα. Το μνημείο του Λεωνίδα, το Μουσείο Θερμοπυλών παραδίπλα, που όλο κατασκευάζεται, τα εγκαταλελειμμένα πια ξενοδοχεία του ΕΟΤ και οι θερμές πηγές να αχνίζουν. Παραπέρα το χωριό Θερμοπύλες. Μια αίσθηση από “αρχαία σκουριά”, ο Λεωνίδας, ο Ξέρξης, ο Εφιάλτης… Όμως τελικά τη σκέψη μου την τράβηξε αυτό το “βάρβαρο”, που ζούσα γύρω μου. Δεν μπορούσα να ηρεμίσω, να χαρώ τις εικόνες, να απολαύσω το ελαφρύ θρόισμα των φύλλων, να ακούσω το βουητό του ρέματος - το τραγούδι των Αμαδρυάδων και σε κάθε περίπτωση να μου κάνει τη χάρη να πεταχτεί και κανένας κότσυφας.…Αναγκάστηκα να επιστρέψω. Έπρεπε να ρισκάρω πολύ να συνεχίσω, αφού σε κάθε στροφή είχαν καρτέρι. Ήμουνα σε ξένο έδαφος, σε εμπόλεμη ζώνη…

Γύρισα από τα ίδια. Στην επιστροφή έκανα και λίγο βοτανική. Λέω να κάνω σιγά σιγά τον βοτανικό μου κήπο με τα αντιπροσωπευτικά είδη της χλωρίδας μας. Κάτι θα καταφέρω…Τα γίδια μόνο μέσα στα ξενοδοχεία δεν μπήκαν… Έπιναν το ζεστό νερό μέσα από το φράχτη. "Το πίνουν γιατί είναι αλμυρό" μου λέει ο τσοπάνος... Δεν το ήξερα… Ζώα και άνθρωποι απολαμβάνουν τις θερμές πηγές, ο καθένας με τον τρόπο του…Να λοιπόν μια ακόμα χρήση του θερμού νερού, εκτός από τη γεωθερμία… Να ποτίζουμε τα ζώα μας

Στην εικόνα των σκουπιδιών στα Λουτρά θυμήθηκα το παρακάτω σχόλιο, που είχα βρει στο http//www.astrologicon.org και το είχα ξαναδημοσιεύσει:“Σκουπίδια, σκουριασμένα σίδερα, τσιμεντάρισμα κλπ, συνθέτουν την εικόνα της εγκατάλειψης του "έλαμωρετώραδενβαριέσαιναπούμ" που μας χαρακτηρίζει ως ραγιάδες.

Ντροπή στους δημότες της περιοχής........Δεν θα μπορούσε δηλαδή ο δήμος της περιοχής να είχε φτιάξει κάπως το μέρος;

Δεν θα ήταν όμορφο, τα νερά πριν χυθούν - χαθούν στην θάλασσα να έπεφταν σε μία (πετρόκτιστη) πισίνα, όπως γίνεται και με τα θερμά λουτρά της Αριδαίας;

Δεν θα ήταν όμορφο γύρω από την πισίνα αυτή να υπήρχαν φυτεμένα δένδρα, λίγο πιο πέρα από την πισίνα να υπήρχε κάποια καφετερία με τραπεζάκια και γενικά ένας όμορφος χώρος που και κόσμο να τραβάει, και χρήμα να αποφέρει στην περιοχή;

Δεν βαριέσαι σου λέει καημένε. Αυτά είναι για πολιτισμένους ανθρώπους.
Μήπως θα ήταν καλύτερα να το πάρει κάποια ξένη εταιρεία να το εκμεταλλευτεί, αφού εμείς είμαστε ανάξιοι, και να προσλάβει και μερικούς Έλληνες για κηπουρούς ή καθαρίστριες ...” Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Εγκατάστασης γραμμής ηλεκτροδότησης από τον Οικισμό του Ελευθεροχωρίου προς το οροπέδιο της Νευρόπολης

Οι φίλοι του Καλλίδρομου Όρους
Για την προστασία του περιβάλλοντος και
της πολιτιστικής κληρονομιάς του Καλλίδρομου
Αστική εταιρεία μη κερδοσκοπική

ΠΡΟΣ: Κο Δ/ντή Δασών Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας
Κα Δ/ντρια Περιβάλλοντος και Χωροταξίας Περιφέρειας Στερεάς Ελλά-
δας

21 Αυγούστου 2008

Αξιότιμη Κυρία και Κύριε Δ/ντά

Πληροφορηθήκαμε άτι προωθείται έργο εγκατάστασης γραμμής ηλε-
κτροδότησης από τον οικισμό Ελευθεροχωρίου προς το οροπέδιο της
Νευρόπολης και την ορεινή λίμνη Καλλιδρόμου. Οι (ανεπιβεβαίωτες)
πληροφορίες αναφέρουν ότι ενδέχεται να αφορά στην ηλεκτροδότηση
κεραίας κινητής τηλεφωνίας.

Επισημαίνουμε ότι η διέλευση γραμμής ηλεκτροδότησης μέσα από το
δάσος της περιοχής συνιστά μία σημαντική απειλή (κίνδυνος πυρκαγιάς
κ.λπ.), η οποία πρέπει να αποφευχθεί λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τις
τεράστιες καταστροφές από δασικές πυρκαγιές των τελευταίων ετών
και ιδίως του 2007.

Λόγω μάλιστα της ένταξης του Καλλίδρομου στο ευρωπαϊκό οικολο-
γικό δίκτυο «ΝΑΤURΑ 20ΟΟ» (ΦΥΣΗ 2000), η περιοχή απολαμβάνει
αυξημένης προστασίας βάσει της Κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας
(αποφυγή της υποβάθμισης των οικοσυστημάτων, αυστηρός έλεγχος
των προτεινόμενων έργων, υπαγωγή σε αυστηρότερο καθεστώς περι-
βαλλοντικής αδειοδότησης - έγκρισης περιβαλλοντικών όρων έργων
και δραστηριοτήτων κ.λπ.).

Στο πλαίσιο αυτό, παρακαλούμε όπως διενεργήσετε έλεγχο σχετικά
με την ύπαρξη όλων των απαιτούμενων μελετών και αδειών πριν την
έναρξη του έργου (περιβαλλοντική και δασική νομοθεσία κ.ά.) καθώς
και να εξετάσετε αφενός τη σκοπιμότητα του έργου δεδομένης της
ευαισθησίας του περιβάλλοντος στην περιοχή και αφετέρου τις εναλ-
λακτικές λύσεις (υπόγεια διέλευση αγωγού τροφοδοσίας ή χρήση συ-
στήματος παραγωγής ηλεκτρισμού από ηλιακή ενέργεια εφόσον αφορά
σε ηλεκτροδότηση κεραίας). Παρακαλούμε για τις ενέργειές σας και τη
σχετική ενημέρωση μας.

Με τιμή
Σύλλογος των Απανταχού Παλαιοχωριτών
Εταιρεία «Οι φίλοι του Καλλίδρομου Όρους» Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

ΟΧΙ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΤΗ

ΟΧΙ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΤΗ Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Έγινε με επιτυχία ο 1ος Ορεινός Αγώνας Τρεξίματος "Ανοπαία Ατραπός"

Με μεγάλη επιτυχία έγινε σήμερα ο 1ος Ορεινός Αγώνας Τρεξίματος "Ανοπαία Ατραπός" (το Μονοπάτι του Εφιάλτη)στο Καλλίδρομο. 142 αθλητές από όλη την Ελλάδα που πήραν μέρος έμεινα ενθουσιασμένοι τόσο από την όμορφη διαδρομή, όσο και από τη διοργάνωση του αγώνα. Δείτε ορισμένες φωτογραφίες σαν μια πρώτη δημοσίευση του αγώνα. Θα ακολουθήσει αναλυτικότερη παρουσίαση τόσο των αποτελεσμάτων όσο και των λεπτομερειών του αγώνα






Η γραμματεία του αγώνα Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

1ος Ορεινός Αγώνας «Ανοπαία Ατραπός»

13 Απριλίου 2008

Ο Σύλλογος Αθλημάτων Μεγάλης Διάρκειας «Τραχίνα», προκηρύσσει τον 1ο Ορεινό Αγώνα Τρεξίματος 16χλμ. με την ονομασία «Ανοπαία Ατραπός». Ο αγώνας θα γίνει την Κυριακή 13 Απριλίου σε μονοπάτια του ελατοσκέπαστου όρους Καλλίδρομο. Η διαδρομή είναι ιστορική καθώς είναι αυτή που χρησιμοποίησε ο Εφιάλτης για να οδηγήσει τους Πέρσες πίσω από τις Θερμοπύλες.


Δηλώσεις συμμετοχών

Η δήλωση συμμετοχής θα γίνεται ηλεκτρονικά στο trachina.runners@gmail.com ή στα τηλέφωνα 6932271106 και 6932352546 μέχρι την Πέμπτη 10/04/08.

Η γραμματεία του αγώνα θα είναι στο άγαλμα του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, όπου θα είναι και ο τερματισμός. Οι αθλητές που θα συμμετέχουν θα πρέπει να συγκεντρωθούν στον ίδιο χώρο. Εκεί υπάρχει αρκετός χώρος για τη στάθμευση των οχημάτων. Με λεωφορείο του συλλόγου θα μεταφερθούν στο σημείο της εκκίνησης η οποία θα δοθεί στις 11:00. Τα δρομολόγια των λεωφορείων θα ανακοινωθούν την Παρασκευή 11/04/08 με νέα ανακοίνωση στο διαδίκτυο.


Περιγραφή διαδρομής.

Το συνολικό μήκος της διαδρομής είναι 16χλμ. από τα οποία το 80% είναι μονοπάτια και το 20% δασικοί δρόμοι. (Το αρχικό μήκος της, σύμφωνα με την πρώτη ανακοίνωση, θα ήταν 21χλμ. Τελικά προκειμένου ο αγώνας να είναι καθαρά ορεινού τύπου αλλά και απόλυτα ταυτισμένος με την ιστορική διαδρομή αφαιρέθηκαν τμήματα δασικών δρόμων.) Η συνολική θετική υψομετρική είναι 510μ.

Η εκκίνηση του αγώνα θα γίνει σε υψόμετρο 630μ. δίπλα από την Ι.Μ. Δαμάστας. Αρχικά η διαδρομή κινείται για 2,1χλμ. σε δασικό δρόμο και στη συνέχεια σε μονοπάτι. Κερδίζει γρήγορα ύψος οπότε το μονοπάτι ελίσσεται ανάμεσα σε έλατα και φτάνει σε υψόμετρο 980μ. Εκεί ξανασυναντά δασικό δρόμο και λιβάδια.. Για 1χλμ. η διαδρομή κινείται σε δασικούς δρόμους και διέρχεται από το ψηλότερο σημείο της τα 1060μ. Από εδώ ξεκινά μια συνεχή κατηφόρα με μικρά μόνο ανεβάσματα. Το τοπίο είναι πανέμορφο καθώς ολόκληρη η διαδρομή είναι μέσα σε δάσος με έλατα, πεύκα αλλά και πολλά άλλα είδη φυτών και δέντρων. Μάλιστα υπάρχουν και αρκετές εποχικές λιμνούλες. Η κατάληξη του αγώνα θα είναι στο άγαλμα του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες.

Στη διαδρομή θα υπάρχουν τρεις (3) σταθμοί ανεφοδιασμού με νερό ή ισοτονικό. Έτσι θα υπάρχει πλήρης κάλυψη και δεν θα είναι υποχρεωμένοι οι αθλητές να έχουν εφόδια μαζί τους. Απαραίτητο θεωρείται να χρησιμοποιούν ειδικό εξοπλισμό (π.χ. παπούτσια) κατάλληλα για αγώνες βουνού.

Η διαδρομή είναι πλήρως σηματοδοτημένη ώστε να είναι εύκολη η αναγνώρισή της ακόμα και από αρχάριους. Η σήμανση έγινε με κορδέλες λευκού – κόκκινου χρώματος. Βέβαια υπάρχει και μόνιμη σήμανση από άσπρα – κόκκινα μεταλλικά πλαίσια.

Για την ασφάλεια των αθλητών θα υπάρχει ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και ιδιώτης γιατρός μέλος του συλλόγου. Επίσης σε αρκετά σημεία του μονοπατιού προσεγγίζουν οχήματα ώστε να είναι άμεση η βοήθεια σε οποιαδήποτε περίπτωση.

Φωτογραφίες από τη διαδρομή υπάρχουν ήδη στο διαδίκτυο.

Ο σύλλογος «Τραχίνα» σας καλεί να τρέξετε αυτή την ιστορική διαδρομή μέσα στο πανέμορφο δάσος του Καλλιδρόμου. Εμείς θα φροντίσουμε να έχετε ένα ασφαλή και ευχάριστο αγώνα.

Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Καλλίδρομο: Μονή Δαμάστας – Παλαιοπαναγιά – Χαλικόβρυση – Καταφύγιο, επιστροφή από Ελευθεροχώρι (24/2/08)

“Να μεθύσω με βουνό…” Αναρωτιέμαι αν μπορεί η παραπάνω έκφραση να διατυπωθεί δίχως να χρειάζεται εσείς, που μας διαβάζετε, να κάνετε έναν συγκεκριμένο μορφασμό, αυτό ίσως της ειρωνείας ή της βαρεμάρας. Συλλαμβάνω τον εαυτό μου να προσπαθεί να μειώσει λίγο τις εικόνες, για να μην παρεξηγηθεί και θεωρηθεί υπερβολικός. Όμως μεταφέρω την άποψη μια φίλης, που συμμετείχε στην πορεία “Τι όμορφη μέρα, τι όμορφο βουνό! Το αγάπησα αυτό το μέρος, είναι πλούσιο και ήρεμο, φιλόξενο, είναι αδύνατο να βαρεθείς, αφού αλλάζει όψη κάθε τόσο! θα ήθελα όταν πάμε πάλι να περπατήσουμε ως την κορυφή, να χαζέψουμε τον κόσμο αλλιώτικο!”

Η μέρα ήταν μια επιβεβαίωση του ορειβατικού ενδιαφέροντος νέων ανθρώπων να γνωρίσουν το Καλλίδρομο. Όμορφη, ζεστή, με έναν καταγάλανο ουρανό. Ήταν επίσης ο Ορειβατικός Σύλλογος της Φυλής (ΕΠΟΣ ΦΥΛΗΣ) με ένα γεμάτο λεωφορείο με συντριπτική την πλειοψηφία των νέων. Ύμνος στην ορειβατική διάθεση για εναλλακτικές εμπειρίες στη φύση.

Η ανάβαση ξεκινάει από τη Μονή Δαμάστας, διακόσια μέτρα περίπου πριν το Μοναστήρι, σε υψόμετρο 580 μέτρα. Η Μονή της Δαμάστας βρίσκεται στην κατάφυτη πλαγιά του Καλλιδρόμου που έχει θέα προς την κοιλάδα του Σπερχειού. Το μοναστήρι έχει ιστορική σημασία καθώς συνδέεται με τον αγωνιστή της Επανάστασης του 1821 Ιωάννη Δυοβουνιώτη, που δαπάνησε για την τοιχογράφηση του καθολικού.

Εδώ είναι και η αρχή του «Μονοπατιού του Εφιάλτη», μια πανελλήνια πορεία που γίνεται κάθε χρόνο, τον Μάιο, από τον ΕΟΣ Λαμίας και που καταλήγει στις Θερμοπύλες. Αρχίζουμε ομαλά σε δασικό δρόμο διασχίζοντας το πυκνό δάσος βελανιδιάς. Τα δέντρα είναι σχετικά χαμηλά, γιατί γίνεται συχνή εκμετάλλευση του δάσους για την παραγωγή κάρβουνου. Μετά από μερικές τραβέρσες ακολουθούμε τα κόκκινα σημάδια ανατολικά και μπαίνουμε πια στο ελατόδασος, ενώ έχουμε αρχίσει να περπατάμε στο χιόνι. Ανηφορίζουμε στο μονοπάτι και σε μισή ώρα περίπου βρισκόμαστε στο πρώτο πλάτωμα. Σ’ αυτό το πλάτωμα ανέβαιναν οι κάτοικοι της Ανθήλης για «θερινή διαβίωση» για να αποφύγουν την ελονοσία και τα κουνούπια. Έχει μια καταπληκτική θέα στον κάμπο του Σπερχειού και τον Μαλιακό. Είναι ένα μπαλκόνι.

Νά’ τοι ξανά μπροστά μας οι κυνηγοί με τις φόρμες παραλλαγής…! Οι φωνές μας για το παράνομο κυνήγι στο χιόνι τους υποχρέωσαν να απομακρυνθούν με τρόπο.

Η συνέχεια μέσα στα έλατα με κατεύθυνση νοτιοανατολική, ακολουθώντας τα σημάδια. Η μικρή μισοπαγωμένη λίμνη ανάμεσα στα δέντρα και το χιονισμένο τοπίο, ευκαιρία για στάση και φωτογραφίες. Συζήτηση για ιστορικά θέματα. Και η σκέψη μας «χάνεται» για λίγο στα βάθη των αιώνων και στο πόσο οι ιστορικές αναφορές σήμερα είναι αυθεντικές ή έχουν υποστεί τις αλλοιώσεις των διαφόρων σκοπιμοτήτων και συμφερόντων. Να και το ερώτημα που διατυπώθηκε: “πού φυλάσσονται τα πρωτότυπα των ιστορικών πηγών; Υπάρχουν άραγε;”

Περνάμε το ρέμα με τους αναβαθμούς, που είχε κατασκευάσει το δασαρχείο. Έργα ορεινής υδρονομίας απαραίτητα για τη συγκράτηση των φερτών, τη μείωση της στερεοπαροχής και τα πλημμυρικά φαινόμενα χαμηλότερα. Μπροστά μας είναι τα λιβάδια της Παλιοπαναγιάς. Αφήνουμε τα σημάδια του “Εφιάλτη” –όχι, εμείς δεν θα προδώσουμε- και συνεχίζουμε νότια και νοτιοδυτικά τον δασικό δρόμο με κατεύθυνση, μπροστά μας, την καμένη κορυφή, όπου, σαν σκιάχτρο, φαντάζει το Πυροφυλάκιο. Έμεινε μνημείο στην κορυφή του καμένου λόφου μετά την πυρκαγιά, που έγινε πριν από δέκα περίπου χρόνια. Μια πυρκαγιά, που ξεκίνησε πολύ κοντά στο Μπράλλο και με τη βοήθεια του δυνατού ανέμου έκαψε χιλιάδες στρέμματα ελατοδάσους, περνώντας τελικά και πάνω από τη Λίμνη.

Προσπάθησα να εξηγήσω τι σήμαινε πριν μερικές δεκαετίες η πρόληψη με τους πυροφύλακες και τα πυροφυλάκια σε κάθε βουνό. Ακόμα τότε η δασοπροστασία έγερνε προς την πρόληψη. Όταν ήρθαν τα αεροπλάνα και οι διάφοροι “κομάντος” της καταστολής, ξεχάστηκε η πρόληψη και εμφανίστηκαν τα συμφέροντα, που μας “καίνε” την ψυχή κάθε καλοκαίρι.

Το χιόνι ανέβαινε όσο ανεβαίναμε κι εμείς. Τώρα περνάει τους 40 πόντους. Ίχνη παντού, κυρίως από αλεπούδες, αγριογούρουνα και ελάχιστα από λαγούς. Πολλοί συνοδοιπόροι μας είχαν ακούσει για κάποια λίμνη. Και ρωτούσαν διαρκώς: “θα δούμε τη λίμνη;” “Όλα τα εξαιρετικά πράγματα είναι και δύσκολα και σπάνια” έλεγε ο Σπινόζα.

Το πρόβλημα όμως είναι να βρεις πού αφήνουμε το δασικό δρόμο ν’ ανεβούμε για την Χαλικόβρυση. Δεν υπάρχει κανένα σημάδι. Τελικά βρέθηκε. Πρέπει να θυμάται κανείς ότι στόχος είναι ο αυχένας μετά το πυροφυλάκιο. Η Χαλικόβρυση δεν έχει πια νερό για τους ορειβάτες. Από την υδρομάστευση δεν περισσεύει νερό, γιατί πρέπει να πηγαίνει για ύδρευση στις Θερμοπύλες. Αν δεν είναι έτσι, κάποιος πρέπει να πει στο Δασαρχείο να συντηρήσει την ποτίστρα και τη βρύση. Είναι κρίμα.

Πάντως η ανακάλυψη της σηματοδότησης των ορεινών μονοπατιών λύνει πολλά προβλήματα. Περνάμε τον αυχένα και κατηφορίζουμε ακολουθώντας τα ορειβατικά σημάδια με κατεύθυνση τώρα νοτιοδυτική. Πριν το οροπέδιο της Νεβρόπολης, που είναι η Λίμνη, στρίβουμε δεξιά και ανεβαίνουμε στο Καταφύγιο, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 1030 μέτρων. Σταματήσαμε για ανασυγκρότηση της ομάδας και ελαφριά ξεκούραση. Το καταφύγιο είναι κλειστό. Ανήκει στην Ομοσπονδία Φίλων Υπαίθρου και είναι δυστυχώς εγκαταλειμμένο.

Φεύγουμεεε… Σε εφτά λεφτά, να ετοιμαστούμε! η απάντηση. Έτσι αυθόρμητα. Γιατί εφτά και όχι δέκα; Και η φιλοσοφική προσέγγιση του αριθμού εφτά (7), έδωσε την ευκαιρία στον μαθηματικό της παρέας να μας θυμίσει τους Πυθαγόρειους, κατά τους οποίους ο αριθμός επτά είναι «αμήτωρ» μια και δεν είναι γινόμενο παραγόντων. Είναι επίσης το σύμβολο της τελειότητας, γιατί είναι το άθροισμα του τρία (3) και του τέσσερα (4) που εκφράζουν τα δύο τέλεια σχήματα, το ισόπλευρο τρίγωνο και το τετράγωνο κλπ κλπ.

Συνεχίσαμε από το μονοπάτι χωρίς να κατεβούμε στη Λίμνη, για να μην χάσουμε χρόνο. Σε ένα τέταρτο, κατά τον Χρήστο έπρεπε να φθάσουμε στη βρύση και το εξοχικό του Φούρλα. Κι αυτό έγινε σε τρία τέταρτα. Ποτέ λοιπόν μην εμπιστεύεσαι ορειβάτες και κυνηγούς. Στο μεταξύ τα χειμερινά υλικά, το χιόνι, η λάσπη, το νερό άρχισαν να ανακατεύονται στα πόδια μας. Φτάνουμε στο Ελευθεροχώρι Το Ελευθεροχώρι είναι σε υψόμετρο 850 μέτρα, μέσα στα έλατα. Η θέα από το χωριό είναι πανέμορφη, τόσο προς τον κάμπο της Αμφίκλειας όσο και προς τις βουνοκορφές της Οίτης και της Γκιώνας, την κοιλάδα του Σπερχειού και τον Μαλιακό κόλπο.

Περνώντας την κατασκήνωση αφήνουμε το δρόμο και συνεχίζουμε βορειοανατολικά στο μονοπάτι κάτω από το νεκροταφείο κατηφορίζοντας προς τη Μονή Δαμάστας. Ένα μονοπάτι εντυπωσιακό, ζούγκλα η βλάστηση, και με συνεχή θέα τη Λαμία και την κοιλάδα του Σπερχειού. Τα παλιά τοιχία δείχνουν ότι παλιότερα περνούσαν φορτωμένα ζώα και συνέδεε το χωριό, και την πλευρά αυτή του βουνού, με τη Λαμία. Θέλει συντήρηση και βελτίωση, γιατί κοντεύει να κλείσει. Η κατάληξη είναι στο Μοναστήρι, όπου αρκετοί από μας τίμησαν το νόστιμο λουκούμι.

Αλλά “τέτοιο λουλούδι σαν το δικό σου δεν είδα πουθενά όπου κι αν κοίταξα.. θησαυρούς είναι γεμάτο αυτό το βουνό!” Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Ανάβρα - Λίμνη Μενδενίτσας(Παλιοσουβάλα), επιστροφή

Η Ανάβρα Μώλου είναι μισή ώρα από τη Λαμία. Είναι ένα ημιορεινό χωριό με θέα προς τη θάλασσα. Εκτός από τις παραδοσιακές ταβέρνες, τα καφενεία και το Ορειβατικό Καταφύγιο, που μπορεί να επισκεφτεί κανείς, κάνοντας μια βόλτα κατά μήκος του χωριού έχει μια εντυπωσιακή θέα προς το Μαλιακό Κόλπο, καθώς το χωριό βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τη μύτη της Βόρειας Εύβοιας. Επίσης μπορεί να επισκεφθεί τα απομεινάρια της αρχαίας Ακρόπολης και τον αρχαιολογικό της χώρο, στην οποία έχουν γίνει ανασκαφές με ευρήματα.

Μέσα από το χωριό ανεβαίνουμε με κατεύθυνση νοτιοδυτική. Φθάνουμε στο ξέφωτο, σε μια ραχούλα, και συνεχίζουμε δυτικά, λίγο κατηφορικά προς τη Λαμία και πάνω από το χωριό Θερμοπύλες. Το μονοπάτι μέσα στο πυκνό δάσος διακρίνεται με δυσκολία. Φωτογραφίζουμε τα ίχνη από τους αρχαίους τάφους (;) και συνεχίζουμε ανηφορίζοντας και συναντάμε το δασικό δρόμο που ανεβαίνει από τη Δρακοσπηλιά. Τον εγκαταλείπουμε με κατεύθυνση νότια τραβερσάροντας ελαφρά, περνάμε την ποτίστρα με τη βρύση και συναντάμε τον παλιό δασικό δρόμο, που ενώνει το Ελευθεροχώρι με τη Μενδενίτσα. Είναι το ψηλότερο σημείο της διαδρομής, περίπου 1100 μέτρα

Κατηφορίζουμε και είμαστε σε λίγα λεπτά στην πανέμορφη λίμνη της Μενδενίτσας, την Παλιοσουβάλα, όπως τη λένε, σε ένα εντυπωσιακό τοπίο, στα 1000 περίπου μέτρα υψόμετρο. Η λίμνη κρατάει την παγωμένη κρούστα της, που την κάνει ακόμα πιο όμορφη αντανακλώντας τις ακτίνες του ήλιου. Κρατάει νερό μέχρι τον Μάιο και στη συνέχεια "αξιοποιείται" σαν βοσκότοπος. Παρατηρήσαμε ότι κατασκευάστηκε ένα πρόχειρο χωμάτινο ανάχωμα στην έξοδο του φυσικού αυλακιού, που παροχέτευε το νερό, ανατολικά, ίσως με τη μορφή φράγματος. Πιθανόν μ' αυτό να αυξηθεί η ποσότητα του νερού της λίμνης.

Η συνέχεια είναι στον δασικό δρόμο. Περνάμε την Παλιοπαναγιά, ένα εξωκλήσι που πανηγυρίζει το Δεκαπενταύγουστο, ακολουθώντας την ταμπέλα προς "ΑΝΑΒΡΑ" και αφήνοντας δεξιά το δρόμο για την Μενδενίτσα. Από δω περάσαμε πέρυσι το καλοκαίρι, όταν κάναμε τα 14 χιλιόμετρα Αγώνα Ορεινού Τρεξίματος της Μενδενίτσας. Αφήνουμε αριστερά μας το καταφύγιο, κάτω από το Περδικοβούνι, και φθάνουμε στην Ανάβρα μετά από 4,5 περίπου ώρες διανύοντας περίπου 20 χιλιόμετρα διαδρομή, σύμφωνα με το GPS.

Η πλευρά αυτή του Καλλιδρόμου χαρακτηρίζεται από την πλούσια μικτή της βλάστηση, γιατί δέχεται την επίδραση του ήπιου κλίματος του Μαλιακού. Τα πεύκα, τα έλατα, οι βελανιδιές, τα πουρνάρια, τα κέδρα, τα σχίνα και κάθε λογής θάμνοι είναι τα βασικά στοιχεία της χλωρίδας. Συναντήσαμε αρκετές στάνες και ποτίστρες στη διαδρομή, που δείχνει ότι η κτηνοτροφία εξακολουθεί να υφίσταται ως απασχόληση των λίγων κατοίκων.

Τα αρχαιολογικά "ίχνη" επιβεβαιώνουν πως η περιοχή έχει σημαντικές ιστορικές αναφορές και ενδιαφέρον. Μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε ανάμεσα στις Θερμοπύλες και την Μενδενίτσα, δύο περιοχές με έντονη ιστορική διαδρομή από την αρχαιότητα μέχρι τα τελευταία χρόνια. Τα νερά "κατεβαίνουν" στα ρέματα και έχει αρκετές πηγές. Αρκετά επίσης τα ίχνη άγριων ζώων στο λίγο χιόνι, αλλά και τα ίχνη των αγριογούρουνων, που έχουν βαλθεί να σκαλίζουν τη γη. Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Τα χωριά του Καλλιδρόμου

Παλαιοχώριον Δωριέων
(στοιχεία από το http://palaiokhoriondorieon.livepage.gr/)

Ονομασία
Η ονομασία "Παλαιοχώρι" δηλώνει από μόνη της ότι πρόκειται για ένα χωριό πολύ παλιό, που προυπήρχε του σημερινού. Kατα πάσα πιθανότητα στη θεση του υπηρξε το ΚΥΤΙΝΙΟΝ.

Θέση - Τοποθεσία
Το Παλαιοχώρι Δωριέων βρίσκεται στους πρόποδες του Καλλιδρόμου σε υψόμετρο 514 μέτρων, κτισμένο ανάμεσα σε δυο μικρά ρέματα, το κουρνόρεμα και το γλιαμόρεμα, που το προστατεύουν απο τις πλημμύρες. Το μέρος είναι πλαγερό, κατάφυτο, ευάερο και ευήλιο και γι'αυτό οι κατοικοί του το λένε και "λιάστρα". Βόρειά του υπάρχει το ύψωμα του Προφήτη Ηλία, με την ομώνυμη εκκλησία και τα αρχαία πελασγικά τείχη και νότια απλώνεται ο κάμπος του Βοιωτικού Κηφισού. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο χωριό του δήμου Αμφικλείας και ολόκληρης της περιοχής σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις με πολύ μεγάλη παραγωγή σιτηρών και βαμβακιού. Επίσης καλλιεργούνται καλαμπόκια, αμπέλια και ελιές σε μικρότερο βαθμό. Η κτηνοτροφία είναι περιορισμένη. Το χωριό έχει 601 κατοίκους.

Ιστορικά στοιχεία
Θεωρείται μια απο τις πόλεις της αρχαίας Τετράπολης χωρίς όμως αυτό να είναι τεκμηριωμένο. Στις γύρω τοποθεσίες από το Πάλαιοχώρι μπορεί κανείς να βρεί αντικείμενα και τείχη που μαρτυρούν την ύπαρξη οικισμού από τα Μυκηναικά χρόνια
Πιο σαφή δεδομένα έχουμε απο τα χρόνια της τουρκοκρατίας. Στο χωριό, μνημονεύει ο Μακρυγιάννης, ο Καραισκάκης χτύπησε την εφοδιοπομπή των τούρκων που πήγαιναν στα Βασιλικά. Επίσης στο χωριό συναντήθηκαν οι οπλαρχηγοί Πανουργιάς, Γκούρας, Τράκκας και Δυοβουνιώτης και έβγαλαν την απόφαση να αντισταθούν στη Χαλκομάτα. Η μετανομασία του χωριού απο ΚΥΤΙΝΙΟΝ σε Παλαιοχώρι έγινε για να δηλωθεί η παλαιότητα του χωριού απο τους κατοίκους του. Το Παλαιοχώρι και οι κατοικοί του σε όλη τη νεότερη ιστορία του έθνους έδωσαν το αίμα τους και συνέδραμαν στου αγώνες του. Απο το πόλεμο του 1897, τους Βαλκανικούς πολέμους, τη μικρασιατική καταστροφή, το πόλεμο του 1940. Οι Παλαιοχωρίτες αγωνίστηκαν και έδωσαν και το αίμα τους για την ελευθερία της πατρίδας. Γι' αυτό το λόγο έχει στηθεί μνημείο που μνημονεύει τους πεσόντες σε όλους αυτούς τους αγώνες.

Μνημεία
Το πιο αρχαίο μνημείο που υπάρχει στο Παλαιοχώρι είναι τα Πελασγικά τείχη που βρίσκονται στο ύψωμα του Προφήτη Ηλία. Είναι πέτρες λαξευμένες τετραγωνικά 2 - 3 μέτρων μήκους, πλάτους και 1 μέτρου πάχους. Αυτό μας δηλώνει οτι κάποτε εδώ κατοικούσαν Πέλασγοί.

Ναοί
Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου κτισμένη το 1920, ρυθμού μικτού με κολώνες και τρούλο, πετρόκτιστη εξολοκλήρου, πολύ κομψή, είναι το κέντρο της θρησκευτικής λατρείας του χωριού. Εορτάζει στις 15 Αυγούστου.

Το ξωκκλήσι του προφήτη Ηλία. Παμπάλαιο εκκλησάκι στη κορυφή του ομώνυμου υψώματος. Μέσα σ'ένα κατάφυτο τοπίο γεμάτο απο πελώρια κυπαρίσια και βελανιδιές είναι κτισμένο το εκκλησάκι του Αι Λιά. Πρόσφατα ανακαινισμένο, γιορτάζει στις 20 Ιουλίου.

Βρύσες
Η βρύση της Μότσου είναι η πιο γνωστή και ιστορική βρύση του χωριού. Βρίσκεται ανατολικά του χωριού μέσα σ' ένα δασύλιο από λεύκες και αιωνόβια πλατάνια. Για πολλά χρόνια τα νερά της ήταν ο μόνος πόσιμος υδάτινος πόρος του χωριού. Ενας τοπικός μύθος λέει οτι όποιος πιεί νερό απο τη βρύση παντρεύεται με ντόπια.

Αξιοθέατα
Το δημοτικό σχολείο του χωριού άρχισε να κατασκευάζεται το 1895 και αποπερατώθηκε στα 1902. Πανέμορφης αισθητικής το κτήριο, είναι κατασκευασμένο απο λαξευτή πέτρα. Το σχολείο πια δεν λειτουργεί ως εκπαιδευτήριο λόγω έλλειψης παιδιών. Λειτουργεί ως λαογραφικό μουσείο και αίθουσα εκδηλώσεων του πολιτιστικού συλλόγου του χωριού.

Ήθη - Έθιμα
1) Πανηγύρι : Το δεκαπενταύγουστο στη γιορτή της Κοιμήσεως της θεοτόκου γιορτάζει το χωριό. Τότε γίνεται το πανηγύρι με το γνωστό ρουμελιώτικο τρόπο. Με κλαρίνα, αρνιά και άφθονη μπύρα γίνεται ένα απο τα πιο καλά πανηγύρια της περιφέρειας. Το γλέντι ειναι διήμερο και συμπληρώνεται και από άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις του πολιτιστικού συλλόγου, όπως προβολή ντοκιμαντέρ, κουκλοθέατρο, ποδοσφαιρικό αγώνα, έκθεση φωτογραφίας και ειδών λαικής τέχνης.
2) Πάσχα: Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάζεται το πάσχα στο Παλαιοχώρι. Τη Κυριακή του Πάσχα απο νωρίς το πρωί το χωριό γεμίζει απο καπνούς των λάκκων. Οι γείτονες μαζεύονται και ψήνουν όλοι μαζί τα αρνιά, γλεντούν, τραγουδούν και γιορτάζουν με μοναδικό τρόπο.
3) Περιφορά της εικόνας: Τη δεύτερη μέρα του Πάσχα έρχεται στο χωριό η θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς της Δαμάστας. Μαζεύεται όλος ο κόσμος έξω απο το χωριό στο κεντρικό δρόμο. Παραλαμβάνουν την εικόνα και με ευλάβεια, ψαλμούς και λιτανείες την πηγαίνουν στην εκκλησία του χωριού όπου τελείται ακολουθία και προσκύνημα. Είναι ένα έθιμο που κρατά τις ρίζες του από πάρα πολύ παλιά.
4) Απόκριες: Οι Απόκριες στο παλαιοχώρι γιορτάζονται πολύ έντονα. Το τελευταίο σαββατοκύριακο των απόκρεω μαζεύονται πολλοί απόδημοι παλαιοχωρίτες και το χωριό σφύζει απο ζωή και πειράγματα. Ανήμερα τις απόκριες μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ομάδες νέων ντύνονταν μασκαράδες και έπαιζαν διάφορα σκετς σατυρίζοντας συγχωριανούς τους. Την Καθαρά Δευτέρα όλοι οι κάτοικοι μαζεύονται στη πλατεία του χωριού και τρώνε νηστίσημα εδέσματα, τραγουδούν και γλεντούν.
5) Αναλήψεως: Πέρα από τις συνηθισμένες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνταν την ημέρα της Αναλήψεως, γιόρταζαν και οι τσοπάνηδες στις στρούγκες τους. Το έθιμο ήταν γενικό. Κάθε κτηνοτρόφος καλούσε στην στρούγκα του, την ημέρα της Αναλήψεως, τους φίλους καθώς και τους συμπατριώτες με τους οποίους είχε συναλλαγές.
6) Πρωτοχρονιά: Από τις παραμονές της εορτής οι νοικοκυρές ετοίμαζαν τα γλυκά και στόλιζαν το σπίτι. Όσες πάλι κρατούσαν το παλιότερο έθιμο σιδέρωναν τις φουστανέλες και τις γυναικείες ρουμελιώτικες φορεσιές

7) Η 25η Μαρτίου γιορτάζεται στο Παλαιοχώρι, όπως και σε όλη την Ελλάδα, με εξαιρετική μεγαλοπρέπεια. Κάθε χρόνο εκείνη την ημέρα οι νέοι του χωριού άναβαν τεράστιες φωτιές στα γύρω υψώματα, έθιμο που κρατάει από τουρκοκρατίας. Το έθιμο αυτό απεικονίζει το τρόπο που συνενοούνταν τα χωριά μεταξύ τους για το ξέσπασμα της επανάστασης. Το φαγητό της ημέρας αυτής είναι μπακαλιάρος πλακί με σταφίδες, ψάρια κ.τ.λ.

Λίμνη Νευρόπολη
Η γνωστή λίμνη του Καλλιδρόμου, η λίμνη Νευρόπολη είναι στην περιφέρεια του χωριού. Μοναδική στο είδος της για όλο τον ορεινό όγκο της Στερεάς Ελλάδας. Έτσι λοιπόν το χωριό είναι ένα ορμητήριο για τα πιο μαγευτικά μέρη του Καλλιδρόμου. Η λίμνη βρίσκεται ανάμεσα στο Παλαιοχώρι και στις Θερμοπύλες. Είναι από τα πανελλαδικής σημασίας αξιοθέατα, που μένουν αξέχαστα σε κάθε επισκέπτη. Η πρόσβαση στη λίμνη και το δάσος της Νευρόπολης είναι ειδυλιακή με μοναδικής ομορφιάς πεζοπορία 7 χιλιομέτρων και με καλή βατότητα από το Παλαιοχώρι. Στις παρυφές της λίμνης του Καλλιδρόμου υπάρχει και ορεινό καταφύγιο γνωστό και φιλόξενο για τους λάτρεις του βουνού.

Πρόσβαση - Πληροφορίες
Το Παλαιοχώρι συνδέεται οδικά με την Αθήνα (183 χλμ.), τη Λαμία (34 χλμ.), την Αμφίκλεια (13 χλμ.) και με τα υπόλοιπα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Υπάρχει τακτικό δρομολόγιο ΚΤΕΛ για Λαμία και Αμφίκλεια. Μέσω του σιδηροδρομικού σταθμού του Μπράλλου, που απέχει 3 χιλιόμετρα, συνδέεται και με το σιδηροδρομικό άξονα Αθήνας - Θεσσαλονίκης.

Στο Παλαιοχώρι λειτουργεί κοινοτικό κατάστημα, αγροτικό ιατρείο και βιβλιοθήκη
Κοινοτικό κατάστημα τηλ. 2231-0-92
Αγροτικό ιατρείο τηλ. 2231-0-92
Λειτουργούν 2 ταβέρνες, 2 καφενεία, 1 μίνι μάρκετ και πρακτορείο αθηναικού τύπου και πρωτότυπος ξενώνας.
Ταβέρνα "η Χολέβαινα" τηλ. 2231-0-92200
Ταβέρνα "η Τετράπολις" τηλ. 2231-0-92592-3,92351
Παραδοσιακό καφενείο/Ουζερί "ΑΦΟΙ ΜΕΡΤΖΑΝΗ" τηλ. 2231-0-92607
Καφενείο/Ουζερί "το Άστρο" τηλ. 2231-0-92220
Ξενώνας "η Τετράπολις" τηλ. 2231-0-92592-3,92351
Υπάρχει και ταξί

jim@kertis.gr Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Πρόταση για τον Aγώνα Ορεινού Τρεξίματος Περισσότερα στοιχεία

Η πρόταση για τον αγώνα ορεινού τρεξίματος στην περιοχή του Καλλιδρόμου με αφετηρία και τέρμα το Παλαιοχώρι έχει συνέχεια. Σήμερα με τον Αλκη περπατήσαμε τη διαδρομή και καταγράψαμε τα χιλιόμετρα με το GPS. Ξεκινήσαμε στις 8 το πρωί από το καφενείο των αδελφών Μερτζάνη και πήραμε τον δρόμο για τον Προφήτη Ηλία. Περάσαμε πάνω από το Μερτζάνειο Αθλητικό Κέντρο και συνεχίσαμε τον αγροτικό δρόμο με κατεύθυνση τον Μπράλλο.

Κατεβήκαμε στην άσφαλτο λίγο μετά το βενζινάδικο του Πλιάτσικα (6,47 χιλιόμετρα) και συνεχίσαμε την άσφαλτο. Στη διασταύρωση του Σκαμνού (8,25 χιλιόμετρα) πήραμε το μονοπάτι προς το βουνό, το οποίο είναι σημαδεμένο από τον Ορειβατικό Σύλλογο Λαμίας. Συναντήσαμε τον δασικό δρόμο, που έρχεται από το Ελευθεροχώρι (11 χιλιόμετρα) και συνεχίσαμε φθάνοντας στη Λίμνη (12,8 χιλιόμετρα και υψόμετρο 977 μ) Από δω στρίψαμε νοτιοανατολικά παίρνοντας το δασικό δρόμο για το Παλαιοχώρι.

Δεν ακολουθήσαμε ακριβώς το δρόμο γιατί κάναμε μερικά κοψίματα στο παλιό μονοπάτι. Κλείσαμε τον κύκλο σε 3,5 ώρες ξανά στο σημείο που φύγαμε και το GPS έδειξε 18,2 χιλιόμετρα συνολική διαδρομή και 497 μέτρα υψόμετρα στο χωριό. Αν υπολογίσουμε τα κομάτια του δασικού δρόμου, που αφήσαμε για το μονοπάτι, η συνολική διαδρομή πρέπει να αγγίζει τα 20 χιλιόμετρα με υψομετρική διαφορά 500 μέτρα. Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Ο ΓΕΡΟ-ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΟΣ, ποίημα του Ευάγγελου Πλαστήρα

-«…. Πες μας ΓΕΡΟ-ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΕ, τόσες χιλιάδες χρόνια
τι είδανε τα μάτια σου, τι γροίκησαν τ’ αυτιά σου»;
-«…Σαν τι να πρωτοθυμηθώ, και τι να μολογήσω!
… Είδα του Ξέρξη τις ορδές, κάτω στις Θερμοπύλες,
κι ο Λεωνίδας μοναχός, με λίγους Σπαρτιάτες.
Άκουσα λιανοτούφεκα, και ρώτησα τη Γκιώνα,
-«Ειν’ ο Αντρούτσος Οδυσσεύς, που δόξα σ’ ένα Χάνι»!
Και πάλι ο κάμπος μαύρισε, με τούρκικα φουσάτα,
κι έστησ’ ο Διάκος πόλεμο, κάτω στην Αλαμάνα.
Το καρυοφύλλι τα’ άναψε έσπασε το σπαθί του.
και ζωντανό τον σούβλισαν, οι Τούρκοι στο Ζητούνι.
Είδα στη χαλκομάτα μου, να πιάνουν το δεσπότη,
και να σκοτώνουν οι άπιστοι, τον Άγιο των Σαλώνων.
Στα γέρικα τα ελάτια μου, Αρματωλοί και Κλέφτες,
εκεί κρεμάγαν τ’ άρματα λίγο να ξαποστάσουν.
Γνώρισα τ’ ανταρτόπουλα, που βγήκαν στον αγώνα,
τότε …στη μαύρη Κατοχή, κατακτητές να διώξουν.
Πέρασα μπόρες και βροχές, άκουσ’ αστροπελέκια,
και το χειμώνα άσπριζα, απ’ το πολύ το χιόνι.
Είχα τ’ αγρίμια συντροφιά, τις πέρδικες στα πλάγια,
και τις λαφίνες πούπιναν, νερό να ξεδιψάσουν.
Χαιρόμουνα την Άνοιξη, τους Σαρακατσαναίους,
με τα πολλά κοπάδια τους, και τα τρανά γκεσέμια»!..
Αυτά μας είπε το βουνό, κι έδωκε την ευχή του,
να πάρουμε τα χρόνια του, να δούμε τα καλά του
Ευάγγελος Πλαστήρας
----------------------------------------------
Σημείωση : Τι όμορφο ποίημα για το βουνό μας,
του αείμνηστου Ευάγγελου Πλαστήρα και πόσο
επίκαιρο και διαχρονικό, για την ανάγκη διατήρησης της
ομορφιάς του;
Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Το Καλλίδρομο, «η αξιοποίησή του»και οι κίνδυνοι που υπάρχουν...

Δυστυχώς για μας τους ντόπιους, τους κατοίκους δηλαδή των παρακείμενων χωριών στο Καλλίδρομο φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να φέρουμε στη μνήμη μας τις χαρές που μας χάριζε το πανέμορφο αυτό βουνό, στο διάβα της ζωής. Γιατί ποιος ξέρει σε λίγα χρόνια το βουνό μας, ίσως ακολουθήσει την τύχη του γείνονά του, Παρνασσού.

Φαίνεται ότι εμείς οι άνθρωποι και ο σύγχρονος πολιτισμός μας έχει την τάση να καταστρέφουμε ότι αγνό και παρθένο ακόμα έχει απομείνει σε τούτο τον τόπο χωρίς φυσικά να σκεφτόμαστε τις συνέπειες, παρά μόνο το προσωρινό όφελος και την προσωρινή καλοπέρασή μας.

Αυτό το Καλλίδρομο βουνό που αιώνες στέκει ανέγγιχτο, που πάνω του γράφτηκε απ' την αρχαιότητα ακόμα ένα μεγάλο κεφάλαιο της ελληνικής ιστορίας, ναι σήμερα φαίνεται ότι αρχίζει να κινδυνεύει.

Από την αρχαία Ευρύπυλο (Ευρύπολις > Ευρόπολις > Νευρόπολις) όπου λατρευόταν ο Απόλλωνας και οι νύμφες, έως την άλλη πύλη (Θερμοπύλες) όπου εθριάμβευσαν οι ελληνικές αξίες με το Λεωνίδα και τους τριακόσιους. Από τον Αντρούτσο, το Διάκο, το Μακρυγιάννη και τον Καραϊσκάκη έως την εθνική αντίσταση, το βουνό τούτο έζησε στιγμές μοναδικές, στιγμές δόξας.

Και φθάνοντας στις μέρες μας στον σύγχρονο πολιτισμό, στους Σαρακατσαναίους, στους ανθρώπους των χωριών μας που αγάπαγαν και χαίρονταν το βουνό με εκδρομές, κατασκηνώσεις για να κάνουμε «πνευμόνια», με γιορτές και πανηγύρια, με υπέροχες Πρωτομαγιές, με προσφορά των ξύλων του δάσους, να περάσει ο χειμώνας.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς.

Θα πουν κάποιοι καλά όλα αυτά αλλά περάσανε, οι καιροί αλλάζουν. Ναι αλλάζουν αλλά οι κοινωνίες πάνε μπροστά, προοδεύουν πραγματικά όταν διαθέτουν μνήμες. Και για να μπούμε στο πρόβλημα που αποτελεί κίνδυνο για το Καλλίδρομο αναφέρουμε ότι τα τελευταία χρόνια το βουνό μας έχει γίνει επικινδύνως γνωστό.

Και δεν εννοούμε φυσικά τους φυσιολάτρες, τους ορειβάτες, αν θέλετε ακόμα και τους σωστούς κυνηγούς που χαίρονται τις ομορφιές του, αλλά αυτούς τους καταπιεσμένους νεόπλουτους νεοέλληνες της πόλης, που θεωρούν εκδρομή στο Καλλίδρομο να οργώνουν τη Λίμνη με τα τάνκς – τζίπ που διαθέτουν μη υπολογίζοντας τη ζημιά που κάνουν σ' όλα τα έμβια όντα που ζουν μέσα στη λίμνη.
Όλοι είμαστε μάρτυρες τέτοιων φαινομένων (βατράχια και άλλα πρωτόζωα), γίνονται πολτός κάτω από τις ερπύστριες των βαρβάρων.

Και κανείς δεν δίνει σημασία. Που είναι το Δασαρχείο, που είναι η Πολιτεία, που είναι οι δήμαρχοι; Στο Διαδίκτυο δεκάδες οι καταχωρήσεις των CLUB 4Χ4 που καλούν τα μέλη τους για ….. επιδρομή στη λίμνη. Ας το ψάξουν οι αρμόδιοι λίγο και ας ενδιαφερθούν. Να πάρουν άμεσα μέτρα, να προστατεύσουν το φυσικό πλούτο, να τιμωρήσουν εν τέλει.

Και ας μη μας έφθαναν μόνο αυτά, έρχεται η επίσημη πολιτεία (Περιφέρεια, Νομαρχία, Δασαρχείο, Δήμος Γοργοποτάμου) και εκπονούν μελέτες ακούστε …. Για να διαπλατύνουν και ασφαλτοστρώσουν το δρόμο Ελευθεροχώρι – Μενδενίτσα. Και αναρωτιέται κανείς αυτοί που από το νόμο έχουν την υποχρέωση να φυλάττουν … Θερμοπύλες, δίνουν τη χαριστική βολή στο βουνό;

Εκατομμύρια ευρώ για ένα δρόμο που θα διασχίζει όλο το δάσος απ' άκρη σ' άκρη. Για ποιο λόγο τι θα εξυπηρετεί; Τη διακίνηση ανθρώπων, αγαθών, εμπορευμάτων ;
Τι; ας μας απαντήσουν οι αρμόδιοι.

Επακόλουθο είναι οι πολίτες να σκεφθούν ότι εξυπηρετεί μόνο σκοπιμότητες. Δηλαδή οικόπεδα, βίλλες παραπλεύρως του δρόμου και όπου αλλού καταστεί κατορθωτό και «νόμιμο». Είναι γνωστό στην Ελλάδα πως αποχαρακτηρίζονται δασικές εκτάσεις και πως στη συνέχεια νομιμοποιούνται (Αράχωβα, Λιβάδι, Αγόριανη, Aνω Σουβάλα). Η έγκυρη εφημερίδα «Καθημερινή» πολλές φορές έχει ασχοληθεί με το θέμα του Παρνασσού και την καταστροφή του φυσικού τοπίου.

Αντί η προστασία του περιβάλλοντος να αποτελεί εθνική υπόθεση, αντί να ορισθούν χρήσεις γης και δραστηριοτήτων ήπιας μορφής στο Καλλίδρομο από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, βλέπουμε ότι δίνεται η χαριστική βολή …
Και να σκεφθεί κανείς ότι η περιοχή του Καλλίδρομου έχει ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000, δηλαδή προστατευόμενη περιοχή.

Να λοιπόν γιατί οι μνήμες απ' το παρελθόν, αλλά και οι σκέψεις για το μέλλον για αυτό που έρχεται, πρέπει να μας κάνουν να αντισταθούμε και να βροντοφωνάξουμε ότι εμείς οι πολίες αυτής της περιοχής, οι φίλοι του δάσους, όλοι, δεν θέλουμε «την αξιοποίηση και την ανάπτυξη που μας προτείνουν».

Θέλουμε ένα βουνό ζωντανό, όχι πεθαμένο ένα βουνό αντάξιο της ιστορίας του και της ομορφιάς του!!

Πιλάλης Ανδρέας
Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Το Καλλίδρομο χιονισμένο Στις καλύτερές του

Σήμερα ανέβηκα στο καταφύγιο από το Ελευθεροχώρι. Είχα ξεχάσει το πριόνι στο καταφύγιο και έπρεπε να δώσω και τα κλειδιά στο χωριό. Είχε χιόνι από τον Καρανάσιο. Με άφησε η Βάσω με το αυτοκίνητο στο Ελευθεροχώρι και ξεκίνησα στις 2 και 15' το μεσημέρι. Σε μια ώρα ήμουνα στο καταφύγιο με αρκετές στάσεις για φωτογραφίες. Σε όλη τη διαδρομή έριχνε λίγο, αυτό το τριφτό, ίσα που φαίνεται. Στο καταφύγιο ήταν 40 πόντοι, μέχρι το γόνατο. Πρόλαβα και έβγαλα μερικές φωτογραφίες γιατί έπιασε η πυκνή ομίχλη. Η Λίμνη πανέμορφη, τα δέντρα στολισμένα, βαριά, μια απέραντη ησυχία, αυτή που λες: δεν θέλω τίποτα άλλο. Ησυχία και ομίχλη στο λευκοπράσινο τοπίο. Κατέβηκα στο Παλαιοχώρι σε μια ώρα, τρέχοντας σχεδόν σε όλη τη διαδρομή και κόβοντας διαρκώς μέσα στο δάσος, στο παλιό μονοπάτι. Το ξέρω με κλειστά μάτια. Τόσες φορές ανεβοκατεβαίνω...Κάθε Πρωτοχρονιά ως τώρα "βασιλεύω" μόνος "το βουνό" στο Καλλίδρομο, να πάει καλά η ορειβατική χρονιά... Να δούμε φέτος... αν θα μείνουμε στο χωριό.

ΑΓΩΝΑΣ ΟΡΕΙΝΟΥ ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ
Σκεφτόμουνα στη διαδρομή να κάνουμε τον αγώνα δρόμου του Καλλιδρόμου από το Παλαιοχώρι. Να το συζητήσετε Ανδρέα στο Σύλλογο. Ίσως είναι καλά κοντά στο καλοκαίρι ή του Θωμά. Να είναι πανελλήνιος με αφετηρία και τέρμα στο Παλαιοχώρι και διαδρομή: από την Πλατεία, προς Προφήτη Ηλία, Μερτζάνειο Αθλητικό Κέντρο, και συνέχεια στον αγροτικό δρόμο, που οδηγεί στον Άνω Μπράλλο, κατεβαίνουμε στο βενζινάδικο του Πλιάτσικα, συνεχίζουμε άσφαλτο μέχρι τη διασταύρωση για Σκαμνό και παίρνουμε το μονοπάτι, που οδηγεί στη Λίμνη και απο κει συνεχίζουμε τον δασικό δρόμο είτε κατεβαίνοντας απ' ευθείας στο Παλαιοχώρι, είτε παίρνοντας τον δρόμο που οδηγεί στους πυλώνες της ΔΕΗ και από κει οδηγούμαστε ξανά κάτω από τον Προφήτη Ηλία και την άσφαλτο για να καταλήξουμε στην Πλατεία. Πρέπει να είναι λιγότερο από 15 χιλιόμετρα. Θα βοηθήσει να γίνει περισσότερο γνωστό το χωριό και θα γνωρίσουν οι αθλητές τις ομορφιές του Καλλιδρόμου. Μπορεί να γίνεται κάθε χρόνο.. Τί λέτε;;;;
Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Καλλίδρομο, Πηγές Θερμοπυλών ανεβαίνοντας μέσα από το φαράγγι

Ανάμεσα στις παρυφές της Οίτης και τις ακτές του Μαλιακού, βρίσκεται ο στενωπός του Καλλιδρομίου όρους, που εκτείνεται από την Θεσσαλία ως την Λοκρίδα. Εκεί υπάρχει μία στενή λωρίδα γης, τα στενά, από όπου εκρέουν θερμές πηγές θειούχων υδάτων σε πετρώδες έδαφος, εξ ου και το όνομα Θερμοπύλες: Ετυμολογικά, η ονομασία σημαίνει Θερμές Πύλες, πέρασμα όμοιο με πύλη. [Στράβων]. Οι ιαματικές πηγές των Θερμοπυλών ήταν αφιερωμένες στον Ηρακλή και μάλιστα στην περιοχή υπήρχαν ιερό και βωμός αφιερωμένα στον ήρωα.

Οι μέρες του Δεκέμβρη, με τα λίγα σύννεφα και τον ήλιο να μπαινοβγαίνει, είναι οι καλύτερες για χαλαρές ήπιες πεζοπορείες. Σου επιτρέπουν να χαζολογήσεις και να απολαύσεις τις λεπτομέρειες, ακόμα και να μυρίσεις τα βότανα. Οι Θερμοπύλες εκτός από την ιστορική μάχη κατά των Περσών και τη θυσία των Ελλήνων με επικεφαλής τον Λεωνίδα, είναι γνωστές και για τα θαυμάσια ιαματικά νερά. Η ευρύτερη δε περιοχή του Καλλιδρόμου έχει πολλές εκπλήξεις για τους επισκπέπτες.

Στη μάχη των Θερμοπυλών, 480 π.Χ., ο επικεφαλής των ελληνικών στρατευμάτων, βασιλιάς των Σπαρτιατών, Λεωνίδας με 300 στρατιώτες από τη Σπάρτη, 700 από τις Θεσπιές και 5000 από άλλες περιοχές, αντιμετώπισε τον κατά πολύ μεγαλύτερο αριθμητικά περσικό στρατό του Βασιλιά Ξέρξη, σύμφωνα με τον ιστορικό Ηρόδοτο

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Ξεκινάμε αφήνοντας τα αυτοκίνητα στις πηγές, δίπλα στην Τροχαία. Στα πρώτα 200 μέτρα περίπου βαδίζουμε πάνω σε αγροτικό δρόμο. Αφήνουμε στο πλάι την τσιμεντένια δεξαμενή και στη συνέχεια ακολουθούμε αριστερά το μονοπάτι, που περνάει και ο αγωγός του υδραγωγείου. Ο σωλήνας σε πολλά σημεία είναι ορατός. Ανηφορικό στην αρχή και μετά ίσιο, ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση το μονοπάτι, μας οδηγεί στην κοίτη του χειμμάρου και στην αρχή του φαραγγιού, που οι πηγές του ξεκινάνε από τη ράχη, πάνω από το Καταφύγιο. Μεγάλες πέτρες, κατακρημνισμένες από τα βράχια, δυσκολεύουν σε ορισμένα σημεία το ανέβασμα, γιατί αρχίζουμε και ανεβαίνουμε στο αριστερό πλάι του φαραγγιού, ακολουθώντας το σωλήνα. Το μονοπάτι αλλού ξεχωρίζει, αλλού όχι. Τελικά γίνεται ομαλό, ανηφορικό, ανάμεσα στα δέντρα, στα οποία τώρα προστέθηκαν τα έλατα και οι βελανιδιές. Αφήνουμε χαμηλά το φαράγγι και μετά από μερικές τραβέρσες συναντάμε τον αγροτικό χωματόδρομο.

Βλάστηση πυκνή από σχίνα, στην αρχή και πεύκα, πουρνάρια, φιλίκια, αριές, κέδρα, πικροδάφνες, πλατάνια και κουμαριές. Κουμαριές με τους κόκκινους ώριμους καρπούς, να φτιάξεις μαρμελάδα επιτόπου! Έλατα και βελανιδιές στη συνέχεια, τα σκληρά "τσερνόκια", που έχει πολλά το νοτιοδυτικό Καλλίδρομο. Και πολλά άλλα αρωματικά βότανα, φουσκλούνια, ρίγανες, άγριες μέντες, κουνούκλες, ασφάκες, σπάρτα και χιλιάδες άγνωστα για μας φυτά και θάμνοι. Ένας απέραντος βοτανικός κήπος.

Ο αγροτικός χωματόδρομος οδηγεί ψηλά στην "παλιοπαναγιά", και στη συνέχεια από τη χαλικόβρυση στη Μενδενίτσα και ενώνεται με τον άλλον δρόμο που έρχεται από το Ελευθεροχώρι και περνάει απο τη Λίμνη. Εμείς δεν συνεχίσαμε προς το βουνό. Ακολουθήσαμε δεξιά το δρόμο, περάσαμε το ρέμα με τα πλατάνια και το εγκατελειμένο τροχόσπιτο και βγήκαμε απέναντι, προς τη Δαμάστα. Κατηφορίζοντας μπήκαμε στα σταροχώραφα από τα οποία, με τη βοήθεια των κυνηγών, βρήκαμε το μονοπάτι που μας έβγαλε ξανά στην αρχή του φαραγγιού κάνοντας τον κύκλο. Περάσαμε με κάποια δυσκολία το ρέμα και συναντήσαμε το μονοπάτι μέσα στην πυκνή βλάστηση, που μας οδηγεί στις θερμές πηγές.

ΟΙ ΠΗΓΕΣ
Το λάθος μας ήταν που δεν πήραμε μαζί μας μαγιό να απολαύσουμε το ζεστό μπάνιο στις πηγές. Κάτι που κάνουν άνθρωποι από όλη την Ελλάδα και από πολλές χώρες, και αναρωτιέμαι, πού τις έχουν μάθει. Πρέπει όμως να πούμε ότι η εικόνα της εγκατάλειψης δεν μας τιμά. Ο χωματόδρομος γεμάτος λακούβες και λάσπες, παντού σκουπίδια, καμιά υποδομή για τους λουόμενους και κανένα ίχνος υπεύθυνης διαχείρισης. Ο δήμος Λαμίας, στον οποίο ανήκει γεωγραφικά η περιοχή, πρέπει να λάβει πρωτοβουλίες. Εκτός κι αν είναι συνειδητή απόφαση να απαξιωθεί η περιοχή και να οδηγηθεί στα χέρια κέποιου έξυπνου ιδιώτη, ο οποίος θα εκμεταλλευτεί τον πλούτο με ελάχιστες επενδύσεις, και θα θησαυρίσει. Γιατί το σίγουρο είναι ότι θα βάλει εισιτήριο και όλα θα πληρώνονται. Οπότε όλοι αυτοί που έρχονται με τόση ευκολία να κάνουν τα ιαματικά τους στο φυσικό πλούτο του νερού της γης, θα το σκεφτούν να ξανάρθουν... ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι, που τα έχουν και περισσότερη ανάγκη. Το ίδιο και ο Δήμος Γοργοποτάμου, στον οποίο ανήκει η πηγή "Ψωρονέρια"

Θα επαναλάβω ακόμα μια φορά ότι το Καλλίδρομο πρέπει να χαρακτηριστεί Εθνικό Πάρκο - προστατευόμενη περιοχή, με ειδικά επιτρεπόμενες δραστηριότητες, ήπιες οικοτουριστικές δράσεις με άξονα τον πλούτο των Θερμών Πηγών και τα Ψωρονέρια. Διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...